Chapter Text Dzień po zajęciach z Obrony mieliśmy Zielarstwo z rana i Transmutację po lunchu, szczerze mówiąc najlepszy sposób na poradzenie sobie z był dziwnie suchy jak na Szkocję. Kątem oka obserwowałem, jak Blaise ściąga krawat i wrzuca go do swojego plecaka, natomiast Pansy zaczesała swoje krótkie włosy w niski kucyk. Wspomniana dziewczyna zmieniła swój kąt chodzenia, więc zamiast iść prosto jak wszyscy, kierowała się w moją stronę. Stałem się dotkliwie świadomy, że jej palce ciągną za sobą dodatkową gumkę do Harry kochanie, twoje włosy pięknie rosną i są teraz oszałamiające, skoro są proste i łatwe do ułożenia... Ale znam puszący się bałagan, kiedy go widzę, a wiemy, że w szklarni będzie wilgotno... - Pansy chwyciła tył moich włosów - oczywiście delikatnie - i zręcznie ściągnęła je w kucyk, który niezręcznie wystawał z tyłu głowy z powodu niewystarczającej jeszcze długości. Następnie poczułem, jak coś w rodzaju materiału jest zawijane tuż za podstawą grzywki, którą Pansy również odciągnęła do do włosów i opaska z materiału? Nie jest to najbardziej stylowa rzecz, ale jeśli utrzymuje mój pot z dala od grzywki, to mogę się z tym Jaki jest twój cel dotyczący długości? - zapytała Pansy, kiwając do siebie głową w zadowoleniu ze swojej Cóż... Myślę, że moim celem będzie połowa pleców, a następnie przycięcie ich, jeśli nie będą wyglądać dobrze. Widziałem dziewczyny z tak długimi włosami i uważam, że są piękne. - Odpowiedziałem, przytulając ją do siebie. - Oczywiście, twoje włosy są również piękne, są sprężyste i obramowują twoją dramatycznie przewróciła oczami i potrząsnęła mną tak, że wpadłem na Draco, który ignorował tę Wiesz, jak oczarować dziewczynę, to na Staram się jak mogę...jeeeeeeej- 'jeeej?' - papugował Draco, w końcu wypychając mnie ze swojej przestrzeni osobistej. Gdy odwrócił głowę w stronę w którą patrzyłem, jego twarz wykrzywiła się w obrzydzeniu. - Zgadzam się... Lockhart w zestawie szat w kolorze morskiej zieleni-'Dzięki za zrujnowanie mi tego koloru.'-Machał do mnie ze swoim najjaśniejszym możliwym Merlinie dopomóż... możesz powiedzieć profesor Sprout, dlaczego nie przyszedłem z wami na zajęcia? - Otrzymałem skinienia głowy od przyjaciół, choć Draco był pochłonięty ględzeniem na Lockharta. Oddzieliłem się od grupy i podszedłem do głupka. - Tak, proszę pana?- Harry Harry... - Lockhart położył mi rękę na ramieniu. Ta nagła akcja sprawiła, że spiąłem się cały, bo znowu to coś mnie dotykało. Pstryknął językiem. - Widziałem, jak robiłeś zdjęcia dla tego chłopaka z Gryffindoru. Ze swoją sławą, muszę dać ci wskazówki na przyszłość. Bez wątpienia będą ci potrzebne, jeśli więcej osób poprosi cię o zdjęcia....Co?- Widzisz, jeśli pozwolisz im robić wiele zdjęć, będą prosić o więcej. Musisz zrobić jedno zdjęcie i na tym poprzestać. jeśli tego nie zrobisz, będą chcieli coraz więcej i więcej, a to zdewaluuje twoją twarz. - Lockhart kontynuował. - A twoje pozy, w najlepszym wypadku były Amatorskie? Jak ten incydent z chochlikami? - Uśmiechnąłem się, gdy Lockhart W każdym razie. - kontynuował bez większego zainteresowania. - Wywołałeś energię, a skoro biorę cię pod swoje skrzydła, to moim zadaniem jest pomóc ci znieść falę sławy, która z pewnością pojawi się na twojej drodze wraz z wiekiem. Po drugie, moja wiedza pomogłaby poprawić twoją Proszę pana, o ile jest to pouczające, to mam zajęcia. - Chwyciłem jego nadgarstek tylko dwoma palcami i odsunąłem go od swojej osoby. - Jeśli do przetrwania potrzebna jest wytrzymałość, to profesorze: niech pan będzie żywym dowodem na to, że człowiek może znieść wszystko i że z ładną buzią wszystko jest możliwe bez szybkim krokiem, podczas gdy Lockhart zawiesił się na moim komentarzu i wycofałem się do szklarni. Sprout była w połowie pierwszego powitania i patrzyła na mnie z Odpuszczę to, panie Potter, ponieważ jestem świadoma obecności profesora Lockharta poza szklarnią. Ale następnym razem będę odejmować punkty za spóźnienia. - Sprout poinformowała, zerkając z irytacją na drzwi. - Idź, weź swój sprzęt. Panie Malfoy, mógłby pan pokazać mu, gdzie wszystko leży?Draco pospieszył w moją stronę i pomógł mi zebrać to, czego potrzebowałem, podczas gdy Sprout opowiadała o mandragorze. Zerknął na moje szaty i szybko wygładził miejsce, w którym kiedyś znajdowała się ręka Piszę do ojca, jeśli jeszcze raz cię dotknie...Obniżyłem głos do niskiego Draco, nie rób tego. Twój ojciec jest zajęty, a mnie nic nie jest. - Założyłem ochronne rękawice i chwyciłem parę Teraz chcę, żeby wszyscy założyli nauszniki, tak jak ja, żebyście nie zemdleli od krzyku mandragory. Mieliśmy ostatnio gryfona, który runął na podłogę w wyniku przytłoczenia lekcją. - Biedny Neville. - No Pospieszyła Sprout, więc założyliśmy nasze tłumiki. Nauczycielka użyła swoich rąk, by zwrócić naszą uwagę, demonstrując, jak wyrwać mandragorę i włożyć ją do doniczki. Nie słyszałem nic, ale wrzaskliwe krzyki starych wspomnień nawiedzały moją grymasił, a w sumie to prawie wszyscy ślizgoni grymasili. Skrzyżowałem spojrzenie z Padmą Patil, jedną z niewielu krukonów na naszym roku, którą zdążyłem sobie zapamiętać. Kiwnęliśmy głowami, wrzuciliśmy ręce do garnków i wydziergaliśmy piszczące twory, jakimi były dziecięce mandragory. Reszta krukonów była pół sekundy za mną i dziewczyną, a u ślizgonów to Blaise jako pierwszy zaczął wyrywać mandragory. Byliśmy teraz armią dwunastolatków władających mocą powalenia każdego, kto odważy się wejść do tej szklarni i zostanie to zrobione bez litości!Czułem, jak kilka par oczu ląduje na mnie, gdy wypuściłem z siebie chichot na myśl o użyciu mandragory na mandragory do ich nowych domów, bo Merlinie, wibracje przyprawiały mnie o ból głowy. Zakopaliśmy te małe ssawki w ziemi, ale one nadal płakały przez dobre dziesięć minut, dopóki nie były zadowolone. Myślę, że Draco prawie zakopał swojego w całości w ziemi z dała nam żebyśmy zdjęli nasze nauszniki i rozpromieniła się na mnie i Dobra robota! Myślę, że oba domy zdobyły pięć punktów za szybkie działanie jako jednostki. Cóż, zajęcia skończą się wcześniej. Dziesięciocalowe wypracowanie na temat właściwości mandragory i tego, do czego można ją ze szklarni i zwróciłem Pansy jej przybory do włosów, gdy przyłapałem ją na wydłubywaniu ziemi spod paznokci. Spojrzałem na swoje i podświadomie jęknąłem. Była już prawie pora lunchu, a brud był wszędzie, nawet w ochronnym ogrodowych wdzianku i rękawicach, które nosiliśmy. Zazwyczaj nie przeszkadzało mi ubrudzenie się, ale mandragora pozostawiła nieprzyjemny zapach, który utkwił mi w nosie. To było jak jedzenie dla dzieci pozostawione do zgnicia na lipcowym słońcu zmieszane z nietkniętym przez pięć miesięcy kompostem - okej, muszę przestać, ledwo powstrzymałem odruch zrobiła pauzę, powąchała swoje włosy i niemal dorównywała wysokości dźwięku w moim jęku. Teraz w niepokoju obwąchiwałem własne włosy. Moglibyście po prostu pójść wziąć prysznic, skoro tak bardzo przejmujecie się swoim zapachem? Dla mnie oboje wyglądacie dobrze. - Blaise zwrócił się uprzejmym, ale ostrym tonem. -Takie dramatyczne... Draco, gdzie ty idziesz?- Mam brud we włosach! - Draco głośno oświadczył przez ramię, gdy pędził do toalet, Pansy i ja deptaliśmy mu po piętach.~- Nie mogę uwierzyć, jak dramatyczna jest wasza trójka, to tylko włosy. - Blaise skomentował, zarzucając mi rękę na ramię, gdy szliśmy na Transmutację, zadając kilka kpiących ciosów w moje ramię. - Moje są całkowicie w Nie możesz poczuć zapachu swoich, bo są krótkie. - Odwdzięczyłem się, klepiąc go po głowie, by pomacać jego fryzurę. - Myślałeś kiedyś, żeby je zapuścić?- I mieć taki sam dramat włosowy jak wy wszyscy? Nie, kolego. - Uśmiechnął się, pokazując swoje przestępczo białe zęby. - W ten sposób wyglądam Domaganie się komplementów nie zadziała z Harrym, Blaise. - Draco skomentował smętnie, - Jeśli spróbujesz go pokusić, będzie to kolejny moment z pawim Czy wymieniałeś z Hermioną mugolskie zwroty? - Zapytałem Draco, który odwrócił nos i nic nie do klasy i gdy moi przyjaciele zaczęli zajmować podstawową formację układu siedzeń, która na zawsze uwięzi nas w jednym miejscu aż do ukończenia szkoły, ja udałem się do McGonagall. Byliśmy wcześnie, dzięki Zielarstwa kończącego się przed czasem, co pozwoliło nam złapać szybki kąsek przed tą klasą. Więc byliśmy tylko my i para puchonów z Um... pani profesor? - Zapytałem, trzymając ręce starannie za Potter. - McGonagall przywitała, jej oczy złagodniały z ulgą. - Słyszałam, że spędziłeś lato z Malfoyami. Ufam, że wszystko było tak, jak się spodziewałeś?- A nawet lepiej! Malfoyowie są niesamowicie mili i miło było... być z dala od Dursleyów. - Otrząsnąłem się z myśli i oczyściłem gardło. - Ale chciałem zapytać o Pierwsza lekcja w semestrze, a ty już pytasz o Transmutację? Ojej, muszę ostrzec pannę Granger, że ma w takim razie rywala w mojej klasie. - McGonagall powiedziała z babciną powagą. - A jakie jest pańskie pytanie, panie Potter?- Ja...Heheh...Um... - Dlaczego moje usta postanowiły teraz wyschnąć?- No cóż, niech pan mówi dalej. Nie robię się coraz młodsza z tym Czy byłoby to możliwe... dla um... gdybym mógł dowiedzieć się o... jak można zamienić się w kota? - McGonagall znieruchomiała na moje słowa, przyglądając mi się uważnie. Oblizałem nerwowo wargi. - Tylko nauka, na razie. Nie sądzę, by praktykowanie tego było dla mnie bezpieczne, dopóki nie będę Cóż, z pewnością mam nadzieję, że nie spróbujesz tego w wieku dwunastu lat... - Zauważyła uczniów piętrzących się i znajdujących swoje miejsca. - Proszę usiąść, panie Potter. Porozmawiamy o tym więcej po zajęciach i ani minuty wcześniej, zrozumiano?- Tak, pani profesor! - Uśmiechnąłem się do starszej czarownicy i zająłem miejsce obok Pansy. W przeciwieństwie do wielu innych zajęć, Blaise i ja zamieniliśmy się miejscami na tych. Pansy potrzebowała pomocy, widząc demonstracje i kreatywne pomysły, podczas gdy Blaise po prostu nie chciał odpowiadać na pytania, więc siedzenie obok Draco było dla niego wygraną sprawą. Crabbe i Goyle byli sami, ale stacjonowali za Blaisem i Draco, więc mogli obserwować chłopców i naśladować to, co mówiąc, przez połowę czasu zapominam o ich istnieniu, tak po cichu Witam was na drugim roku Transmutacji. - McGonagall skinęła głową w stronę klasy. - Teraz zaczniemy od odświeżenia waszych umiejętności, ponieważ jestem pewna, że wielu z was już wszystko zapomniało...Wywołała kilka nerwowych udała, że nie ich Następnie rozpoczniecie pierwszą lekcję przerabiania chrząszczy na guziki. Jeśli co najmniej pięciu uczniów z każdego domu będzie potrafiło poprawnie wykonać to zaklęcie, a następnie je odwrócić, nie zadam pracy nasz rok jest tak mały - hurra dla wojennych dzieci - uczniowie zaczęli zbijać się w grupy, aby pomóc wszystkim odnieść sukces. Blaise, Draco i ja ukończyliśmy zaklęcie w ciągu pierwszych pięciu minut zajęć, a potem rozdzieliliśmy się, by pomóc innym uczniom. Draco dostał Crabbe'a i Goyle'a, Blaise wziął Daphne Greengrass i Theodora Notta, podczas gdy ja dostałem Pansy i... kim jest ta dziewczyna?- Przepraszam, ale... jak masz na imię?Dziewczyna, która, jak zauważyłem, była większa zarówno wagowo, jak i czystej postury, zmarszczyła na mnie nos, jakbym ją właśnie Millicent Bulstrode.'Kto...?' Nazwisko brzmiało dziwnie znajomo, ale nic nie klikało mi w głowie. Pamiętałem tylko Daphne i Theodora, bo są w jakiś sposób obecni w fandomie i zawsze byłem świadomy ich obecności w klasie. Ta dziewczyna? Nie za No dobra... więc tak użyłem zaklęcia...- powiedziałem gotowy by Dlaczego miałabym słuchać takiego miłośnika szlam jak ty, Potter? - Millicent parsknęła, ale zabrakło jej zastraszenia. Była zdecydowanie zbyt przysadzista, by stanowić jakiekolwiek jej Masz... całkowitą rację! Nie musisz mnie słuchać! A więc Pansy. - Zaśmiałem się, odwracając się na pięcie, by mieć całkowicie odwrócone plecy od tej niegrzecznej dziewczyny. Słyszałem, jak wzdycha z frustracją, ale ja tylko oparłem łokcie na stole. Zacząłem wyjaśniać, jak wyobrażałem sobie, że żuk staje się płaski i przekształca się w guzik. Millicent dołączyła do innej pomagałem Pansy, a następnie ćwiczyłem czar zmieniający kolor na moim nowym guziku, podszedł do nas chłopak z Hufflepuffu. Jego całe ciało krzyczało nieśmiałością, ale trzymał się Um... Harry Potter?- To ja!!! - Podniosłem dramatycznie rękę, jak dziecko, którego imię zostało wywołane po nagrodę, zarabiając tym przewrócenie oczami od moich kolegów ze Slytherinu. - W czym mogę ci pomóc... hm...?- Justin, Justin Finch-Fletchley, Hufflepuff. - Chłopak nazwany teraz Justinem uśmiechnął się, nieśmiałość zniknęła, gdy tylko zorientował się, że nie zamierzam potraktować go chłodno. - Zastanawiałem się, czy mógłbyś mi pokazać, jak działa zaklęcie? Trochę utknąłem...Czekaj... Justin... O nie. Uśmiechaj się Harry, bądź Miło cię poznać, Justin. Chodź, nie krępuj się, nie gryziemy. - Zrobiliśmy miejsce dla Justina, by dołączył do nas, gdy ponownie zademonstrowałem zaklęcie. Pansy sprawdziła swoje zaklęcie i teraz próbowała namieszać we wzorach guzika, zanim go Muszę ci pogratulować, że jesteś sławny, pokonując Sam-Wiesz-Kogo i w ogóle. - Justin gaworzył, ćwicząc zaklęcie w przerwach między wypowiedziami. - Nawet my, mugolskie rodziny, wiemy, kim nami Millicent jęknęła z powodu tego, że szlama znalazła się w zasięgu jej oddechu. Zerknąłem na nią z uniesioną Proponuję, żebyś się odwaliła i ponarzekała na kogoś, kto podziela twoje osobiste przekonania. Na wypadek, gdybyś nie zauważyła, większość ludzi w tej sali przyjaźni się z mugolakami i nie obchodzi ich, co myślisz. - Spojrzałem z powrotem na moją małą grupę i niezmiennie ignorowałem ją przez resztę zajęć. Justin lubił opowiadać o tym, jakie imponujące wrażenie zrobiły na nim inne osoby i jak z powodu książek Lockharta pomógł przekonać mamę, by pozwoliła mu pójść do Hogwartu. Na brodę Merlina... co jest z matkami i uważaniem, że ktoś z ładną twarzą równa się kwalifikacjom?Pod koniec zajęć McGonagall spojrzała na klasę z zadowolonym wyrazem Chociaż kilku z was będzie potrzebowało jeszcze trochę ćwiczeń, dotrzymam słowa i nie zadam pracy wypuściła zbiorowe westchnienie. Biorąc pod uwagę, jak dom Hufflepuffu miał tak niewielu uczniów na naszym roku, każdy z nich musiał wykonać ją na tyle zadowalająco, by uzasadnić brak pracy przyjaciele wyszli z klasy razem z naszymi szkolnymi kolegami, więc mogłem porozmawiać z McGonagall A teraz panie Potter, to co robię, aby przemienić się w kota nazywa się Animagią. Jest to zaawansowane zaklęcie, którego nie omawiam nawet do przyszłego roku, a wszelkie książki omawiające je znajdują się w dziale Wyjaśniła spokojnie głową ze Ale czy jest możliwe, żebym mógł się go nauczyć wcześniej? Bardzo mnie to patrzyła na mnie przez swoje okulary. Mogłem usłyszeć obliczenia równań matematycznych w jej umyśle. Albo da mi tę możliwość, albo nie ma wątpliwości, że rozgryzę to na własną rękę i ewentualnie zrobię sobie co gorsza, pójdę poprosić Lockharta o dostęp do byłem łagodnie obrażony na możliwość, że ona tak myśli, jej oczy rozszerzyły się o Jeśli... - zaczęła McGonagall, jej głos był surowy. - Jeśli zachowasz u mnie czyste konto przez cały semestr. Od dzisiaj do Świąt Bożego Narodzenia. Podpiszę pozwolenie na czytanie książek o animagii. Obejmuje to doskonałą frekwencję, punktualne oddawanie prac domowych i brak szlabanów udzielanych przeze mnie. Czy wyrażam się jasno, panie Potter?Powoli podniosłem rękę, mimo że byłem jedynym uczniem w Czy umowa jest nieważna, jeśli dostanę szlaban od... powiedzmy... profesora Snape'a?- Miałabym nadzieję, że nie dasz nauczycielom powodu do szlabanu, ale nie. Biorąc pod uwagę twoją... przyjaźń z Fredem i Georgem Weasleyami, byłoby to nierozsądne, gdybym wymagała tego od Idealny wynik do Bożego Narodzenia. Jasne! - Posłałem jej kciuk w górę, zamarłem, po czym wcisnąłem ręce w kolana i grzecznie kiwnąłem głową. - Eee... to znaczy, tak pani wyglądała tak, jakby bardzo starała się nie Może pan już iść, panie skinieniem głowy wstałem i pospiesznie wyszedłem z klasy z coraz bardziej czerwoną twarzą. O Merlinie, dlaczego podniosłem kciuki na McGonagall? Co ja jestem? Protagonistką anime? Głupi, głupi, głupi!- Harry?- Huh- AŁ! - Potarłem twarz, bo wpadłem na filar, na szczęście moje okulary pozostały nietknięte. - Ugh... Hermiona?- Czy wszystko w porządku? - Hermiona pospieszyła w moją stronę, aby sprawdzić moją twarz. - Och, dobrze, że nic ci nie jest. Chciałam cię o coś zapytać. Chodź!!!Hermiona chwyciła mnie za nadgarstek i pociągnęła za sobą, zyskując dziwne spojrzenia niektórych uczniów, a kilka starszych dziewczyn zaczęło szeptać do siebie, gorączkowo. Wcale też nie będąc w tym Usłyszę jakiekolwiek plotki na mój temat, a wszyscy będziecie brzmieć jak kogut z ciężkim przeziębieniem przez miesiąc! - krzyknąłem na nich, podczas gdy Hermiona skręciła za ostrym zakrętem i w górę jakichś schodów, gdzie było mniej uczniów. - Mogłeś zwyczajnie mnie poprosić, żebym poszedł za tobą, Miono...- Przepraszam, chciałam o to zapytać dopiero teraz. - Powiedziała Hermiona, siadając na gzymsie, lekko kopiąc nogami. - Dlaczego wspomniałeś o czarnej książce w czasie lata?Przygryzłem wargę i skrzyżowałem ręce, opierając się o To Ginny... Ona... - Potarłem twarz jedną z dłoni, pozwalając, by zaległa na mojej bliźnie. - Widziałem czarną, skórzaną księgę z, chyba brązowymi albo złotymi rogami, w jej kociołku, kiedy byliśmy na zakupach i... Po prostu mam od niej to - to dziwne uczucie. Obawiam się, że to może być czarna Powinniśmy powiedzieć nauczycielowi! - Hermiona skoczyła na równe nogi. Zostawcie to Hermionie, żeby była tą, która chce powiedzieć Nie! - Zniżyłem głos - Nie, Hermiono, uważam, że to zły pomysł. Jeśli okaże się, że to nic takiego, to tylko zepsuje Ginny start do Hogwartu. Proszę tylko, żebyś obserwowała ją z boku i jeśli zobaczysz książkę, złap ją i przynieś do mnie. - Rzuciła mi śmieszne spojrzenie, więc położyłem dłoń na sercu i uniosłem drugą rękę. - Przysięgam, że jeśli okaże się niebezpieczna, natychmiast powiem o tym Jeśli to czarna magia powinniśmy oddać to profesorowi Lockhartowi. - Hermiona powiedziała... no Osobiście myślałem o Snape'ie, albo McGonagall. - Zmarszczyła brwi na moją decyzję, ale ustąpiła, to nie tak, że żaden z tych profesorów nie ma kwalifikacji w obchodzeniu się z mrocznymi wypuściła ciężkie To nie będzie tak jak w zeszłym roku, gdzie okazało się, że nauczyciel pracuje dla... Sam-Wiesz-Kogo... prawda? Nie stanie ci się znowu krzywda, prawda?- Moja blizna jak na razie nie boli, więc to dobry początek. - To się nie powtórzy aż do mojego czwartego roku z Turniejem Trójmagicznym... wszechświecie, proszę, nie każ mi w tym uczestniczyć. Zrobię wszystko, byleby tylko nie brać w nim udziału. - Próby Quidditcha są w ten weekend, chcesz zobaczyć, jak Draco zostaje nowym szukającym dla Slytherinu?- Cóż, mam nadzieję, że poprawi drużynę okropnych oszustów. Powinien to zrobić przez czysty w zgodzie. Draco wykazywał oznaki dojrzałości, a latem ćwiczył niemal każdego popołudnia; ta ciężka praca musi coś znaczyć w oczach kapitana Quidditcha.~W sobotę było zimno i mokro, ponieważ poprzedniej nocy padało. Z jakiegoś powodu zawsze uważano, że jest to idealna pogoda na treningi Quidditcha i próby. Chociaż, aby być sprawiedliwym, była to również Szkocja. Proszenie o ciepłe słońce we wrześniu było jak próba opalenia się na prób na szukającego Slytherinu trzymałem się tak blisko Hermiony, jak tylko mi pozwoliła... czyli zostałem pingwinem. Trzymałem się też blisko niej, żeby upewnić się, że Marcus Flint nic nie powie. Wszystko szło gładko... i wtedy...- DRACONIE LUCIUSZU MALFOY! Wyszedłem tu na ten przeklęty mróz, żeby patrzeć, jak popisujesz się swoimi umiejętnościami, a ty WYCIĄGASZ SIEDEM NOWYCH MIOTEŁ?! Nie mogę uwierzyć, że po tym wszystkim robisz coś tak niedojrzałego i żałosnego, by przekupić się do drużyny! Nie uśmiechaj się do mnie, ty cholerna fretko, bo inaczej wezmę twoją miotłę i wepchnę ci ją w dupę!Powiedzmy, że Draco dostał się do drużyny, a ja odkryłem, że mam głos niczym z wyjca.~ Historia poboczna #1: Pani Norris. Wyszedłem wcześniej z zajęć z astronomii, żeby skorzystać z toalety. Profesor Sinistra niechętnie dała mi notę, żebym mógł wyjść na korytarze po tym, jak przedstawiłem kompletny diagram Uranu, jego pierścieni i księżyców. Czułem się... wzmocniony, wiedząc, że technicznie mogę chodzić po Hogwarcie późno w nocy bez narażania się na kłopoty, poza tym, że naprawdę musiałem skorzystać z toalety i nie robiłem tego, by uniknąć do klasy, usłyszałem bardzo zirytowane Norris zbliżała się do mnie, warcząc nisko w gardle, z nisko opuszczonym ogonem ruszając nim No to witam ponownie~ - podniosłem lekko głos, wyciągając do niej rękę. - Mam notatkę i idę na zajęcia. Jak się masz? - Syczała na moją rękę i miauczała po swojego człowieka. - Awww~ Jesteś taka zła~!!! Chodź tu, Norris nie doceniła faktu, że zamiast zastraszonej osoby, był przed nią mały, dziwnie pachnący ludzik, próbujący po nią sięgnąć. Wydała z siebie kolejny syk i wrzask, gdy przeszedłem zza nią, po czym bezproblemowo zgarnąłem ją w swoje ramiona. Jej przednie łapy opierały się o moje lewe ramię, gdy użyłem mojego prawego do podtrzymania jej tyłka i tylnych nóg, ogon bił we mnie nieubłaganie, ale nie różniło się to od miotły do Ciii... Nic ci nie jest kochanie... - Mój głos pozostał wysoki, ale mój ton łagodny. Pani Norris nie była w najmniejszym stopniu zadowolona, ale sposób w jaki ją trzymałem praktycznie zmuszał ją do bycia nieruchomą i zapobiegał nagłym zadrapaniom na mojej twarzy. Dałem jej kilka ostrożnych pieszczot, ponieważ moja prawa ręka wciąż była wolna, i podziwiałem, jak bardzo jest chuda. Rozumiem, że jest stara, ale zaczynam czuć jej kręgosłup! O rany!A potem potarłem jej podbródek palcem było tak, jakby w głowie tej kotki przełączył się jakiś przełącznik i stała się zrelaksowaną, mięsistą futrzaną kulą mruków. Pani Norris wyciągnęła szyję, a ja kontynuowałem przekazywanie jej pożądanego masażu. Jej całe zachowanie zmieniło się i nadal mruczała, gdy usiadłem na podłodze z nią na kolanach i miziałem ją palcami po szyi i boku jej brzucha. Nigdy nie spotkałem kota, który nie lubiłby pocierania podbródka i Pani Norris nie była tu wyjątkiem, dowodząc że jest to najlepsze miejsce do Co ty tu robisz? - Głos Filcha wyrwał nas oboje z tej chwili. Pani Norris wydostała się z moich kolan i z zadowoleniem miauknęła do swojego człowieka. Patrzyłem, jak podnosi swojego ukochanego kota, sprawdzając, czy nie jest ranny, gdy mruczał w jego Mam kartkę. - Powiedziałem automatycznie, trzymając w ręku moją kartkę z pozwoleniem od Co robiłeś z moim kotem? - Wypluł z ledwo kontrolowaną Pogłaskałem ją. Lubi, kiedy pociera się jej zrobił pauzę, po czym spojrzał na swojego kota. Ostrożnie potarł palcem wskazującym pod jej brodą. Jeśli mruczała głośno, będąc w moich ramionach, to w ramionach swojego ulubionego człowieka stawała się motorówką; zamykała oczy, by w końcu wydać zadowolone miauknięcie. Raczej urocza Panie Filch?- Co jest? - Jego głos miał mniej wrogości niż Jest naprawdę chuda. Czy mogę zasugerować, aby poprosił pan skrzaty domowe o specjalną dietę, żeby trochę przytyła? Ponieważ jest aktywna, dodatkowe jedzenie pomogłoby jej w nabraniu przerwał pieszczoty i ostrożnie przejechał dłonią po kręgosłupie pani Norris. Mruknął coś pod nosem, po czym pozwolił sobie na chwiejne skinienie W porządku, wynoś się stąd i wracaj na szybko i wróciłem do swojej klasy, choć mój mózg powoli zaczynał się wyłączać z wyczerpania i faktu, że sen był istotną częścią moich naturalnych funkcji. Usiadłem obok Pansy i pomogłem jej pracować nad jej diagramem, podczas gdy Draco wciąż na mnie zerkał. Zignorowałem go. Pansy przewróciła oczami i poklepała swoją nogę, której z radością zacząłem używać jako poduszki podczas pomagania jej w pracy nad diagramem. W końcu zasnąłem i zostałem obudzony przez nią piętnaście minut przed końcem w tym tygodniu, umieściłem nogi pierwszorocznego gryfona w zaklęciu blokującym, ponieważ słyszałem, że kopnął panią Norris, coś, co nie mam pojęcia, dlaczego, jest zatwierdzonym hobby uczniów. Gdyby to był mój kot, którego kopnęli, znaleźliby nożyczki przy swojej szyi. Filch był na swój sposób znacznie milszy w moim otoczeniu, nie rzucając mi złych spojrzeń, gdy tylko mnie zauważał. Tego wieczoru podczas kolacji otrzymałem wraz z deserem ciasteczko w kształcie śpiącego kota. Nie musiałem patrzeć na stół personelu, żeby wiedzieć od kogo to było.